سرما خوردم و با هیچکَسم میل سخن نیست

کَس در همه آفاق به بدبختی من نیست

کلا توییتر یه فضای مسخرهایه که یارو عملا به دختره تجاوزِ کلامی میکنه و دختره برای اینکه نشون بده چقدر روشنفکر و باحاله ایموجی " :)))) " میذاره. هرچی پرانتزا بیشتر باشه دختره روشن فکرتره.

توی زندگیم همیشه یه چیزی بوده که بهش پناه ببرم، توی یه برههای از زندگی بلاگفا، توی یه برههای عشق دورهی نوجوونی، توی یه برههای کتاب خوندن، توی یه برههای اینستاگرام، اما الان حس میکنم هیچ چیز برای پناه بردن بهش جز خودم وجود نداره. و خستهام از این حجم بزرگِ بیانگیزگی.

توی اتاق نشستم و خانم گوگوش داره میخونه:

نیاد روزی که کم باشم از این دو سایه رو دیوار

به این زودی نگو دیره منو دست خدا نسپار

یه جایی توی قلبت هست که روزی خونهی من بود

به این زودی نگو دیره به این زودی نگو بدرود

تمام ترسم اینه که یه روزی بچهم ازم بخواد توی نرمافزار shaskoolgeram که احتمالا در سالهای آینده ساخته میشه باهاش یه 3D Call که اینم احتمالا از قابلیتهای آیندهست برقرار کنم و من سوادم به این چیزا قد نده :/

انقدر که توو اتاقمون مگس داره بعضی وقتا حس میکنم گهم :( :دی

دوستم گفت فردا دارم میرم با اون دو تا دختره فلان مبحثو کار کنیم، تو هم میای؟ منم دیدم فلان مبحثو مشکل دارم گفتم بریم. بعد امروز که داشتیم میرفتیم میگه من با اون یکی خیلی فابم من میرم پیش اون میشینم تو

اتاقمون انقدر مگس داره که حس می کنم پست قبلی برای وصفش کافی نبوده :( :دی

بهترین بیت فارسی که تا حالا خوندین چی بوده؟ میدونم سوال سختیه ولی تلاشتونو کنید.

و تا نگاه میکنی وقتِ رفتن است. به خودمان آمدیم و دیدیم که این وبلاگ دارد ما را به سمت هجو گویی سوق میدهد، به ورطهی ضلالت میکشاند، در معرض ندامت قرار میدهد، همه جایش کثافت است، عاری از نظافت است،